باغبان باشی

باغبانی

کاشت داشت و برداشت پیاز

کاشت داشت و برداشت پیاز کاشت روشهای کشت پیاز براساس روشهای تکثیر بقرار زیر می باشد : 1-کشت مستقیم بذر در محل اصلی : زمان کشت مستقیم بذر پیاز به عوامل زیادی بستگی دارد که آن از جمله می توان از شرایط آب و هوایی منطقه ، نحوه کاشت و بالاخره رقم پیاز نام برد. در مناطق سردسیری که زمستان یخبندان دارند، به محض برطرف شدن خطر سرمای بهاره باید به کشت پیاز اقدام شود این موقع و معمولاً فصل بهار است در نواحی نیمه گرمسیری (خوزستان) در اوایل پائیز و یا اواخر پائیز به کشت اقدام می شود. فاصله خطوط کشت پیاز 30 تا 40 سانتی متر در نظر گرفته می شود بذور آن به فاصله 2 سانتی متر از یکدیگر کشت می گردند و عمق کاشت 1 تا 2 سانتی متر می باشد در اینصورت وقتی طول بوته ها به حدود 10 تا 12 سانتی متر رسید آنها تنک می گردند. از بوته های تنک شده به عنوان پیاز سبز (Spring onion یاGreen onion ) استفاده می شود.تنک کردن بوته های پیاز ممکن است در 2 یا 3 مرحله انجام شود. چنانچه هدف کشت برداشت پیاز با غده های متوسط باشد فاصله دو بوته را حدود 5 سانتی متر در نظر می گیرند و اگر هدف تولید پیاز با غده های بزرگ باشد فاصله دو بوته 10 سانتی متر در نظر گرفته می شود.همچنین میزان مصرف بذر برای کشت پیاز حدود 6 تا 8 کیلوگرم در هکتار می باشد ارقام Yellow Bermuda و White Bermuda برای کشت مستقیم مناسب هستند. 2-کشت از طریق نشاء در این روش کشت پیاز از طریق نشاء انجام می گیرد بذور پیاز را در خزانه که ممکن است محلی سرپوشیده (گلخانه – شاسی) و یا در هوای آزاد باشد، می کارند سپس در موقع مناسب نشای آنها را به محل اصلی منتقل می نمایند. مدت خزانه گیری بین 6 تا 10 هفته می باشد. در مناطق سردسیری به محض مساعد شدن هوا اقدام به تهیه خزانه می کنند چنانچه از گلخانه استفاده می شود در هر موقع می توان بدین کار اقدام کرد. نشاء ها در ردیفهایی که 30 تا 40 سانتی متر از یکدیگر فاصله دارند به فواصل 10 سانتی متر نشاء می شوند نشاها می توانند اندازه های مختلفی داشته باشند ولی طول و قطر هر نشاء به اندازه مداد باشد برای این کار بسیار مناسب است بوته های پیاز در عمق 2 تا 3 سانتی مترکاشته می شوند. حدود 2 تا 3 کیلوگرم بذر برای تهیه نشاء یک هکتار زمین کافی است. از ارقام خارجی قرمز که نشاء می شوند می توان از Bennys Red و Red Burgundy و Red Hamburger نام برد. ارقام خارجی سفید عبارتند از : White Bermuda و White Sweet Spanish می باشد. 3- از دیا پیاز بوسیله پیازچه راه دیگر از دیا پیاز به وسیله پیازچه (Onion From Sets) می باشد برای این کار پیازچه ها را که از کشت متراکم بذر در سال قبل بوجود آمده اند، در محل اصلی می کارند در اوایل پائیز بذور به طور بسیار متراکم در محلی سرپوشیده کشت می گردند برای جلوگیری از رشد بوته ها دمای محیط پائین نگه داشته می شود در طول مدت زمستان پیازچه ها در دوره خواب بسر می برند و به محض مساعد شدن هوا به محل اصلی منتقل می شوند در این موقع قطر پیازچه ها حدود یک تا یک نیم سانتی متر می باشد. پیازچه های بزرگتر را به منظور برداشت پیاز سبز می کارند به عبارت دیگر پیازچه های کوچکتر برای تشکیل غده پیاز مناسب ترند عمق کاشت پیاز چه هایی که به منظور پیاز سبز کاشته می شوند حدود 3 تا 4 سانتر متر است که باید آنها نزدیک به هم کشت گردند بطوریکه با هم تماس داشته باشند فاصله خطوط کشت آنها نیز 30 سانتی متر است و وقتی که طول بوته ها به 10 سانتی متر رسید پای بوته خاک ریخته می شود که قسمتی از پیاز سفید شود. عمق کاشت پیازچه ها برای تولید پیاز حدود 2 سانتی متر می باشد و فاصله 2 بوته بین 7 تا 10 سانتی متر و فاصله خطوط کشت 30 تا 40 سانتی متر در نظر گرفته می شود. 4) تولید پیاز از طریق پیازچه هایی که در خوشه گل پیاز مصری بوجود می آید. یک نوع پیاز مصری با نام علمی Allium Cepa var. viviparam که تولید بوته ای می کند که بافت اندام آن بسیار سخت می باشد این نوع پیاز چند ساله است. به جای گل و بذر، تولید توده ای ازپیارچه در انتهای ساقه گل دهنده می کند برای تکثیر این نوع پیاز از این پیازچه ها استفاده می کنیم. 5) استفاده از پیازچه هایی که پیاز نوع Potato onion و Multipliplier onion تولیدمی کند نام علمی این نوع پیاز Allium cape var. aggregatum می باشد این نوع پیاز بطورکلی تولید بذر نمی کند ولی تولید پیازچه هایی در اطراف پیاز اصلی می نماید. می توانیم پیازچه ها را از یکدیگر جدا کرده جدا و یا اینکه در حالت جدا نشده بکاریم به هر حال به صور ت پیازچه و پیاز سبز مصرف می شوند. در موقع کاشت پیازچه باید دقت کرد که آنها در خاک فرو نروند بلکه بایدکمی خاک یا کود پوسیده روی پیازچه قرار داده شود. لازم به توضیح است که در خارج ایران بعضی ارقام پیاز را صرفاً به خاطر تولید پیازچه و تهیه پیاز سبز می کارند و به آن Green Bunching Onion می گویند این رقم به هیچ عنوان تولید غده نمی کند و دارای رشد سریع می باشد و ممکن است از پیازچه و یا از بذر بوجود آیند. از بین این ارقام می توان از : Be ltsville Bunching Evergreen و White Bunching نام برد. داشت از مراقبتهای لازم در کاشت پیاز تنک کردن می باشد چنانچه بوته ها تنک نشوند غده ها کوچک می مانند . بوته ها را باید به فاصله توصیه شده (بسته به نوع پیاز کاشته شده) تنک نمود. هر چند ممکن است در هنگام تنک کردن به علت کشیدن یعنی کندن نهال زائد ریشه سایر بوته ها که باید در جای خود باقی بمانند تکان خورده و نهال پیاز ضعیف می شود. ولی برای بدست آوردن پیاز درشت در سال اول کاشت بذر با تمام مراقبتهای لازم تراکم بذر در واحد سطح زیادتر از حد لازم می شود و باید مزرعه را تنک کرد. عمل تنک کردن را معمولاً 3 یا 4 ماه پس از کاشت بذر انجام می دهند یعنی از اوایل تا اواخر خردادماه پیاز در دوره رویشی احتیاج به آب فراوان دارد دور و مقدار آبیاری بسته به نوع خاک و دمای محیط دارد. معمولاً هر 6 تا 8 روز یکبار آبیاری می شود. دفع علفهای هرز از بدو رویش گیاه با وجین انجام می گیرد. استفاده از علف کش های اختصاصی بلافاصله پس از کاشت در کشتهای مکانیزه توصیه می شود. مناسبترین فاصله بین بوته های پیاز حدود 5 سانتی متر است. اگر روش کاشت و فواصل به شرح فوق رعایت شود و معمولاً پس از سبز شدن احتیاج به تنک کردن نیست. از آفات مهم گیاه ترپپس است. این حشره بیشتر در اوایل رشد به پیاز حمله می کند. مبارزه بر علیه ترپیس با سموم مالاتیون و یا دیازینون انجام می گیرد. سفیدک دروغین و بیماری urocystis Cepula و لارو مینور پیاز و مگس پیاز از آفات دیگر پیاز می باشد. برداشت برداشت پیاز زمانی صورت می گیرد که غده ها به اندازه کافی رشد کرده و برگها شروع به زرد شدن و افتادن کنند. بعضی از ارقام پیاز، بخصوص ارقام خارجی آن ، غده های خود را روی سطح زمین تشکیل می دهند لذا با دست قابل برداشت هستند. ولی برای برداشت ارقام ایرانی حتماً باید از بیل با وسایل مکانیکی استفاده نمود. اگر می خواهیم پیاز را بلافاصله به مصرف برسانیم چنانچه غده ها به اندازه کافی نرسیده باشند، زیاد اشکال ندارد. ولی اگر پیاز را به منظور انبار کردن و نگهداری برای مدت طولانی برداشت می کنیم، بایدکاملاً رسیده باشند. زمان برداشت پیاز وقتی است که بیش از 50 درصد قسمتی هوایی بوته‌ها شروع به افتادن و زرد شدن بنمایند. نحوه برداشت بدین ترتیب انجام می گیرد که یا غده ها را از زمین خارج می نماییم، سپس به قطع قسمتهای هوایی اقدام می کنیم و یا اینکه اول قسمتهای هوایی را از بین می بریم (سرزنی می کنیم)، و آنگاه به خارج نمودن غده ها از خاک مبادرت می کنیم. در این حالت ریشه ها را قطع می نماییم و پوسته های خارجی پیاز را جدا می‌سازیم میزان محصول پیاز بین 10 تا 55 تن در هکتار متغیر است پیاز سبز را وقتی برداشت می کنیم که طول بوته حدود 15 سانتی متر و یا بیشتر باشد. اگر بوته در سال اول شروع به تولید ساقه گل دهنده نمود، باید بلافاصله برداشت شود. پیاز جهت انبار شدن باید حتماً بعد از برداشت خشک شود و این کار در مرزعه و یا در مکان دیگری غیر از مزرعه انجام میگیرد. برای خشک کردن پیاز در مزرعه باید غده ها مستقیماً در معرض نور خورشید قرار گیرند. معمولاً پیاز را از چند روز تا چند هفته که این مدت به مقدار رطوبت و دمای محیط بستگی دارد در مزرعه روی زمین باقی می گذارند در صورت مساعد نبودن هوا می توان از محلهای سرپوشیده مانند اطاق استفاده نمود. برای انبار کردن پیاز شرایط خاصی لازم است که عبارتند از دمای صفر درجه سانتی گراد ، رطوبت نسبی بسیار پائین وتهویه کافی. می توان از مواد شیمیایی برای طولانی شدن دوره انبار داری و جلوگیری از سبز شدن پیاز استفاده نمود از بین این مواد می توان از ماده شیمیایی Maleic hydrazide استفاده نمود.
+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم اسفند 1390ساعت 9:13  توسط فرید  |