باغبان باشی

باغبانی

هرس درختان زردآلو:


هرس درختان زردآلو:

گياه زردآلو از زمان هاي بسيار قديم حدود چهار هزار سال پيش در چين كشت مي شده است. ولي عده اي از محققين بر اين باورند كه زردآلو برمي ارمنستان مي باشد. از آنجايي كه گل هاي زردآلو زود باز مي شوند بيشتر در معرض خطر سرماي بهاره قرار مي گيرند. لرذا بايستي در مناطقي كه همه ساله سرماي ديررس بهاره وجود دارد از كاشت درختان زردآلو خود داري نمود. به طور كلي درختان زردآلو طالب زمين هاي گرم و سبك مي باشند. جوانه هاي گل در درختان زردآْلو قبل از باز شدن مي تواند سرماي 4- درجه سانتي گراد را تحمل نمايد و پس از باز شدن گل ها درجه حرارت هاي كمتر از 2- درجه سانتيگراد موجب سرما زدگي آنها مي شود. نكته جالب، حساسيت گل هاي زردآلو به باران است و در اثر باران صدمه زيادي مي بيند. امروزه با استفاده از برخي هورمون ها مثل آلار يا سايكوسل (ccc) مي توان دوره رشد و زمان شكوفا شدن گل ها را در درختان زردآْلو تا حدي با تاخير انداخت و از خسارت حاصله در اثر حرارت هاي زير صفر در اوايل فصل جلوگيري كرد.


پايه هاي مناسب براي زردآلو:

پايه هاي بذري براي زمين هاي گرم و خشك و سنگلاخي و نامرغوب توصيه مي شود. ولي پايه هاي بذري هلو و گوجه كه زردآْلو روي آنها پيوند مي شود مورد استفاده قرار مي گيرد. بهترين پايه زردآلو پايه هاي انواع هلو مي باشد. در زمين هاي سنگين و نا مرغوب پايه گوجه براي زردآلو مناسب مي باشد.


هرس زردآلو:

به طور كلي ميوه زردآلو نيز بر روي شاخه هاي يك ساله تشكيل مي شود و گاهي ميخچه هايي كه در روي شاخه هاي يك ساله تشكيل مي گردند مي توانند بين دو تا سه سال بارآور باشند و بعدا خشك شوند. حال با توجه به كيفيت باردهي در روي اندام ها در صورت عدم اجراي هرس شاخه هاي خشك و كم بار انبوهي در درختان ايجاد كرده و موجب نرسيدن نور به داخل تاج مي شوند.


هرس فرماسيون درختان زردآلو:

هرس فرمي در درختان زردآْو از تنوع خاصي برخوردار است و به صورت پا بلند و نيمه پابلند پرورش مي دهند. ديگر فرم هايي كه براي پرورش فرمي زردآلو مرسوم مي باشد فرم جامي بدون محور و با محور – بادبزني با شاخه هاي مايل بادبزني يا شاخه هاي افقي و پالمت ساده است.


هرس باردهي درختان زردآلو:

همانطوري كه مشخص است هدف از هرس باردهي، ايجاد و توليد شاخه هاي جديدي مي باشد كه بتوانند جانشين شاخه هايي كه بارآوري آنها محدود و يا متوقف شده است، گردند. لذا شناسايي شاخه هاي زردآلو حائز اهميت است.

1-    جوانه هاي چوب: اين جوانه ها كوچك، مخروطي، و در روي بالشتك كوچكي كه كمي برجسته است قرار دارند.

2-    تكمه هاي گل: اين جوانه ها گرد هستند و در زمستان تشخيص آنها مشكل است ولي يك ماه قبل از شكوفا شدن گل به خوبي نمايان مي شوند. در روي برخي از شاخه هاي يك ساله جوانه هاي كشيده و منفردي كه در انتهاي شاخه ها كوتاه تر از جوانه هاي پايين هستند، پديد مي آيند. اين جوانه ها به علت عدم تغذيه مناسب و كافي تبديل به جوانههاي گل ضعيف مي شوند.

3-    جوانه هاي دوبل: همانند هلو جوانه هاي گل گاهي به صورت دو تايي مجتمع و يا مجزا از يكديگر به طوري كه در ميان آنها يك جوانه برگ قرار گرفته ديده مي شود.

4-    جوانه خواب: اين نوع جوانه ها همانند جوانه هايي كه در گونه هاي درختان دانه دار ديده مي شود در زردآلو تشكيل مي گردند. هنگامي كه جوانه انتهايي كورسون به دليلي فعال نشود آنها فعال گشته و اندام هايي را توليد مي كنند. با فعاليت و رشد و نمو جوانه هاي برگي اندام هاي خاصي در درختان زردآْلو تشكيل مي شود كه عبارتند از:

1-    گورمان- شاخه هاي طويل و قوي هستند كه در ناحيه اتصال به شاخه بسيار ضخيم و قوي مي باشند و جوانه هاي روي آن با فاصله زيادي از يكديگر قرار دارند و جوانه هاي برگي هستند.

2-    شاخه هاي چوبي: شاخه هايي كوتاه، باريك و فواصل جوانه ها طبيعي مي باشند. همچنين جوانه هايي كه در روي اين شاخه تشكيل مي شوند تبديل به جوانه هاي برگي مي شوند.

3-    شاخه هاي بارآور: اين شاخه ها، شامل شاخه هاي مركب همانند شاخه هاي هلو بوده و در روي اين شاخه ها جوانههاي برگي (نوك تيز) و جوانه هاي گل به صورت گرد هستند. ضمنا جوانه هاي گل مجتمع (دسته گل بهاري) در درختان زردآْلو همانند هلو تشكيل مي گردد. اين جوانه ها به طول 3 تا 4 سانتي متر بوده و از چندين جوانه گل توليد شده اند كه در مركز آنها جوانه برگي قرار گرفته است. شكل عمومي آنها همانند تاجي بوده كه در وسط باريك و خاردار مي باشد. اين گونه جوانه ها معمولا بر روي برندي هاي دو يا سه ساله تشكيل مي شوند و از نظر توليد براي درختان زردآلو جالب هستند. به طور كلي جوانه هاي گل به صورت منفرد در روي شاخه هاي يك ساله و به طور اختصاصي در روي شاخه هاي 2 يا 3 ساله ظاهر مي شوند. هرس درختان زردآلو به منظور حفظ و نگهداري كورسون هاي كوتاه مي باشد تا عمل بارآوري به خوبي صورت گيرد. همچنين جوانه هاي چوبي تغيير يافته و برندي هاي بارده را ايجاد مي كنند. اگر هرس خيلي شديد انجام شود، جوانه هاي باقي مانده توليد شاخه هاي چوبي مي نمايند. عمليات هرس در تابستان قبل و يا بعد از برداشت محصول به منظور تشكيل ميوه ها و از طرف ديگر تبديل جوانه هاي برگي به جوانه هاي گل انجام مي شود. اصولا عمليات هرس تابستانه همانند هرس تابستانه هلو مي باشد.


+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم آذر 1389ساعت 6:32  توسط فرید  |