موز؛ کاهش دهنده فشار خون بالا

گیاه موز یکی از قدیمی ترین گیاهان است که تکامل یافته نوع وحشی آن می باشد. این گیاه در واقع یک گیاه درخت مانند است که می تواند تا 9 متر نیز ارتفاع داشته باشد.

مواد مغذی موجود در 100 گرم موز :

فواید موز برای سلامتی انسان

زمان های قدیم در طب پزشکی چینی، موز به عنوان نرم کننده دستگاه گوارش و ریه ها مصرف می شد. همچنین برای درمان یبوست ، زخم ها و سرفه  های خشک توصیه می شد و در آن موقع موز را به صورت سوپ های غلیظ مصرف می کردند.

مصرف یک موز متوسط در روز از یبوست جلوگیری می کند و مانع از اختلال حواس در دوران پیری  می شود. موز کال و نرسیده خاصیت قابض کنندگی و جمع کنندگی دارد که در درمان اسهال به کار گرفته می شود.

موز به عنوان منبع انرژی فاقد کلسترول به پایین نگه داشتن فشار خون  کمک می کند.همچنین از بیماری های قلبی  جلوگیری می کند و در تنظیم قند خون مؤثر است.

کربوهیدرات موجود در موز، سریعاً در دستگاه گوارش هضم و جذب شده و وارد خون می شود. این عمل باعث می شود ماهیچه هایی که در حال فعالیت هستند، سریعاً انرژی خود را تأمین کرده و شادابی و طراوت خود را به دست آورند. به خاطر جذب سریع قند، موز شاخص گلیسمی بالایی دارد، لذا برای افراد مبتلا به دیابت  توصیه نمی شود.

موز کال و نرسیده برای افراد دیابتی که بایستی میزان قند خون خود را ثابت نگه دارند بسیار مفید است؛ زیرا موز کال 2 گرم قند و 23 گرم نشاسته دارد، برخلاف موز رسیده که دارای نشاسته ای به نام نشاسته مقاوم است که در روده کوچک هضم نمی شود.

اختلال حواس و فراموشی در دوران کهولت

کمبود پتاسیم می تواند باعث افسردگی و اختلال حواس شود. میوه ها ، سبزیجات و انواع گوشت تازه منابع سرشار از پتاسیم هستند. از جمله منابع خوب آن : موز، آرد سویا ، لوبیا سفید ، عدس ، اسفناج ، آب پرتقال  ، طالبی  ، برگ چغندر و آلو است. به دلیل اینکه افراد مسن  میوه و سبزی کمتری مصرف می کنند، در معرض کمبود پتاسیم  و ابتلا به اختلال حواس هستند.

موزهای رسیده که حاوی پتاسیم بالایی می باشند و جویدن و هضم آن ها نیز آسان است، می توانند منبع خوبی برای تامین پتاسیم روزانه افراد سالمند  باشند.

فشار خون بالا

موز حاوی سدیم  پایین و پتاسیم بالایی است. یک موز متوسط ، 11 درصد نیاز روزانه پتاسیم بزرگسالان را تأمین می کند. برای داشتن فشارخون مناسب، مصرف کم نمک  ( سدیم ) و مصرف زیاد منابع پتاسیم ، کلسیم  و منیزیم بسیار مفید است. لذا موز یک ماده غذایی مناسب برای افراد مبتلا به فشار خون بالا  است؛ زیرا پتاسیم، دفع سدیم را از بدن تسریع می کند و باعث گشاد شدن رگ های خونی و کاهش فشار خون می شود.

بیماری های قلبی

موز می تواند از بروز بیماری های قلبی  جلوگیری کند؛زیرا پتاسیم موجود در موز از فعالیت رادیکال های آزاد مضر جلوگیری می کند. هم چنین مانع از تصلب و گرفتگی عروق می شود.

منبع : ماهنامه دنیای تغذیه

خواص غوره و تهیه چاشنی هایی با آن

غوره میوه نارس انگور  است كه دارای طعم ترشی می باشد . غوره دارای اسیدهای آلی مانند اسید مالیک ، اسید فرمیک ، اسید سوكسینیک ، اسید اگزالیک ، اسید گلوكولیک و قند می باشد .

هرگز غوره را با معده خالی نخورید ، چون روی معده اثر سوء می گذارد. همچنین خانم های باردار  از خوردن زیاد غوره خودداری كنند ،‌ چون غوره ادرارآور است و ممکن است موجب سقط جنین شود .

خواص درمانی غوره :

غوره از نظر طب قدیم ایران سرد و قابض است .

1- در درمان ورم مخاط دهان و نرمی لثه ها موثر است .

2- آب غوره برای درمان چاقی  مفرط مفید است .

3- بیماری اسكوربوت كه به دلیل کمبود ویتامین C  در بدن به وجود می آید ، با آب غوره درمان می شود .

4- آب غوره چون دارای تارتارات پتاسیم است، برای درمان سیاتیک و رماتیسم حاد بسیار مفید است .

5- در دفع زردی  موثر است .

6- خوردن آب غوره بلوغ دختران را جلو می اندازد و قاعده را باز می كند .

7- حرارت و صفرای بدن را دفع می كند و روده ها را ضد عفونی می كند .

8- آبغوره تقویت كننده كبد  است .

9- برای برطرف كردن ورم گلو  ، آب غوره قرقره كنید .

10- برای دفع كرم روده و تقویت معده باید مدت پنج روز آش آبغوره همراه با زیره سیاه مصرف كنید. البته در این مدت باید از خوردن غذاهای سنگین اجتناب نمائید .

11- آب غوره درمان كننده پا درد و كمردرد می باشد . برای معالجه میتوان به مدت ده روز آش آبغوره مصرف نمود . البته از خوردن غذاهای سنگین در این مدت اجتناب كرد .

12- ترشی غوره نیز برای معالجه رماتیسم و سیاتیک مفید است .

تهیه چاشنی هایی با غوره

گرد غوره

برای تهیه گرد غوره، غوره ها را پاک کرده، دم آن ها را می گیریم و می شوییم. بعد روی پارچه ای تمیز پهن می کنیم و در محلی آفتاب گیر قرار می دهیم تا خشک شوند . سپس آن ها را آسیاب می کنیم تا به طور کامل نرم شوند. گرد غوره ی آماده شده را درون یک ظرف درب دار ریخته و در محلی خشک نگهداری می کنیم. برای افزایش زمان ماندگاری می توان کمی نمک به آن اضافه کرد.

نکته ی بسیار مهم در مورد گرد غوره این است که برای تهیه ی آن باید از غوره ی عسگری استفاده کرد.

آب غوره

غوره ها را پاک کرده، دم آن ها را می گیریم و می شوییم. سپس آنها را درون آبمیوه گیری می ریزیم و آب آنها را می گیریم. در روش دیگر می توان غوره ها را درون مخلوط کن ریخته و پس از آن غوره های له شده را که دارای پوست و هسته هستند، درون یک تنظیف و یا صافی ریخته و به طور کامل صاف کرد. برای تهیه ی آب غوره ، نوع غوره ی مورد استفاده زیاد مهم نیست، ولی اگر از نوع عسگری استفاده شود، بهتر است. توجه به این نکته لازم است که بعضی از انواع غوره ها ترش تر از برخی دیگر هستند. در صورتی که میزان ترشی آب غوره ی به دست آمده به اندازه ی دلخواه نباشد ، می توان آن را به مدت چند دقیقه جوشانید تا کمی غلیظ تر و ترش تر شود. در ضمن با این عمل مدت نگهداری آبغوره هم بیشتر خواهد شد.

آب غوره را در بطری مورد نظر می ریزیم و درب آن را به طور کامل می بندیم تا هوا به داخل آن نفوذ نکند. در صورتی که بخواهیم آن را برای مدت طولانی نگهداری کنیم ، از ترکیب آب و آرد، خمیری تهیه کنید و دور درب را با خمیر می پوشانیم. همچنین می توانیم با نوار چسب های بسیار محکم درب بطری را به طور کامل پلمپ کنیم.

رب غوره

غوره را شسته و روی آن نمک می ریزیم ( به اندازه ی دلخواه ) و روی حرارت ملایم قرار می دهیم. پس از آن درب ظرف را می گذاریم تا غوره ها به طور کامل بپزند و نرم شوند. سپس آن ها را از صافی رد می کنیم. در صورتی که رقیق بود ، کمی دیگر آن را می جوشانیم تا غلظت آن به اندازه ی رب گوجه شود. سپس در یک ظرف در بسته در یخچال نگهداری می کنیم. نکته ی مهم آن است که در مرحله ای که می خواهیم، رب کمی غلیظ تر شود، باید شعله ی زیر آن بسیار ملایم باشد، چون در این مرحله رب غوره سریع می سوزد. به عبارتی دیگر برای تهیه ی یک رب خوب باید زمانی طولانی صرف کرد.

در ضمن اگر رب را در ظرف لعابی تهیه کنید، رنگ و کیفیت بهتری خواهد داشت. در صورتی که از ظرف فلزی استفاده می کنید، باید دقت کنید که کوچک ترین خراش یا زدگی در ظرف وجود نداشته باشد، چون در حین تهیه ی رب، از فلز ظرف کنده شده و وارد رب می شود که برای سلامتی بسیار مضر است.

ترشی غوره

برای تهیه ی ترشی غوره که نام دیگر آن "غوره غوره" است، بهتر است غوره را درون محلولی از کات کبود و نمک قرار دهیم. این عمل به تثبیت رنگ سبز آن کمک می کند؛ در غیر این صورت بعد از مدتی رنگ غوره ها تغییر پیدا می کند. روش کار به این ترتیب است که یک دوم قاشق چای خوری کات کبود و 3 قاشق نمک را درون حدود یک لیتر آب، به طور کامل حل می کنیم و غوره ها را به مدت 24 ساعت درون این محلول قرار می دهیم. سپس آن ها را درون یک صافی ریخته و چندین بار با آب سرد می شوییم. غوره ها را روی پارچه ای پهن می کنیم تا آب اضافی آن گرفته شود. درون ظرف مورد نظر که باید دهانه ی آن کوچک باشد، غوره ها را ریخته و یک لیتر آب غوره و 3-2 قاشق نمک را با هم مخلوط می کنیم و روی غوره ها می ریزیم تا به طور کامل روی آن را بپوشاند. برای ماندگاری بیشتر، مقداری هم سیر چرخ می کنیم و به اندازه ی 2-1 سانتیمتر یا یک بند انگشت روی غوره ها ریخته و درب ظرف را به طور کامل می بندیم و در جای خنک نگهداری می کنیم.

منابع :

- مجله دنیای تغذیه

- WWW.IRTEB.COM

خواص معجزه آسای سیب (1)

سیب، یکی از سلامت بخش‌ترین خوراکی‌های اطراف ما محسوب می‌شود. از زمان‌های گذشته مردم جهان علاقه‌ی فراوانی به میوه‌ها داشتند. طبق نظر مورخان، منشاء اصلی سیب مناطق سردسیر شمال اروپا بوده و از آنجا این میوه‌ی با ارزش و مفید به نقاط دیگر جهان منتقل شده است.

سیب یکی از میوه‌هایی است که قبل از دیگر میوه‌ها شناخته شد. تمدن انسان از دیر باز با سیب پیوند خورده است. سیب نشانه‌ی عشق و باروری، دوستی، زیبایی، خوش‌بختی، تندرستی، دانایی، خوشی، نیرومندی و ... می‌باشد. سیب دارای انواع بسیار متفاوتی است.

افرادی که به طور منظم سیب می‌خورند، میزان تندرستی خود را افزایش می‌دهند و علاوه بر آن از بروز بیماری‌های متعددی که به‌دلیل کمبود عناصر حیاتی پیش می‌آید جلوگیری می‌نمایند.

همه‌ی سیب‌ها مانند هم نیستند. اندازه، رنگ، بو و مزه‌ی متفاوت در گونه‌های مختلف، تعیین کننده‌ی نوع مصرف آن‌ها است. مواد مغذی موجود در یک سیب به اندازه‌ی آن بستگی دارد، نه نوع آن. انواع سیب پس از مرکبات ( پرتقال ، نارنگی ، لیموشیرین، لیموترش  و گریپ فروت) و موز ، عمده‌ترین میوه‌ی‌ پرورشی در سطح دنیا است.

سیب سرشار از ویتامین‌ها، تانن، مواد معدنی و فیبر (سلولز گیاهی) می‌باشد. ترکیبات شیمیایی موجود در میوه‌ی سیب بر حسب نژادهای گوناگون آن متفاوت است.

از جمله فواید سیب می‌توان به موارد زیر اشاره نمود.

سیب در حفظ طراوت و شادابی پوست موثر است

با استفاده از سیب می‌توان ناراحتی‌های شایعی مانند خشکی پوست، ترک خوردگی پوست، رنگ پریدگی و بسیاری از بیماری‌های پوستی  طولانی و مزمن را از بین برد یا نشانه‌های آن‌ها را کاهش داد.

لازم به ذکر است که این قابلیت سیب به دلیل وجود ریبوفلاوین (ویتامین B2)، ویتامین C  و A  ، مواد معدنی مانند آهن، منیزیم، کلسیم  و پتاسیم می‌باشد.

فشارخون را منظم می‌کند

خوردن سیب و حتی بو کردن سیب، باعث کاهش فشار خون  می‌شود. بررسی انجام شده توسط دانشگاه ییل (YALE) نشان داد که تنها یک بار بو کشیدن سیب، فشارخون بیماران را پایین می‌آورد.

برای دندان‌ها و لثه‌ها مفید است

اسیدهای موجود در سیب، هنگام جویدن باکتری‌های دهان  را از بین برده و دندان‌ها و لثه‌ها را تمیز می‌کنند. جویدن یک سیب مانند این است که از یک مسواک طبیعی استفاده کنیم. مطالعات نشان می‌دهند که سیب قادر است ذرات غذایی باقی مانده در پشت دندان‌ها و لثه‌ها را پاک کرده و فساد دندان و بیماری‌های لثه را از شما دور سازد. حتی کسانی که در گذشته از بیماری‌های لثه رنج برده‌اند، خواهند توانست از فواید ناشی از غنی بودن سیب از ویتامینC بهره‌مند شوند.

مواد مغذی موجود در سیب باعث تقویت ساختار دندان‌ها می‌گردد. مینای دندان را محکم‌تر می‌سازد و از جرم گرفتن دندان‌ها پیشگیری می‌کند.

اسیدهای موجود در سیب، اثر ضدالتهاب و باکتری‌کش بر دندان‌ها و لثه دارند. پژوهش‌های علمی نشان داده است که یک ربع ساعت پس از خوردن آهسته‌ی یک عدد سیب‌ترش حدود 90 درصد و بعد از یک ساعت تقریباً تمامی ذرات میکروبی موجود در دهان از بین می‌روند.

جویدن سیب، عضلات فک را قوی‌تر می‌سازد. آب سیب تازه بدون هر مکملی به دلیل اثرات ضد التهاب مواد موجود در آن، دهان شویه‌ای ساده و طبیعی محسوب می‌شود.

از بروز بیماری نقرس و درد مفاصل پیشگیری می‌کند

یکی از بیماری‌هایی که به‌طور مشخص به علت پرخوری و مصرف مداوم منابع حیوانی (گوشت قرمز و چربی) و الکل بروز می‌کند، درد مفاصل و نقرس است. البته آمادگی ابتلا به این بیماری ارثی است. در موارد شدید، بیمار با دارو و کمپرس سرد درمان می‌شود. برای جلوگیری از گسترش و طولانی شدن بیماری پیروی از برنامه‌ی غذایی فاقد گوشت و چربی، لازم است. هم‌چنین سیب میوه‌ای بسیار باارزش است؛ چرا که هم‌چربی چندانی ندارد و هم موجب کاهش اوره می‌گردد.

سیب خام یا پخته مانع تشکیل اسید اوریک در بدن می‌شود و پس از مصرف آن مقدار کلی اسیدهای ادرار، به ویژه اسید فرمیک افزایش می‌یابد. از این رو مصرف آن برای مبتلایان به درد مفاصل  و نقرس توصیه می‌گردد.

مقوی مغز است

سیب مقوی مغز است. به همین جهت برای کسانی که کارهای فکری انجام می‌دهند مفید می‌باشد. به طور کلی سیب به علت داشتن فسفر،  اعصاب و مغز را تقویت می‌کند.

اثر آرام بخشی دارد

دم کرده ی پوست سیب که با اندکی عسل  شیرین شده باشد، نوشیدنی آرام بخشی است. خوردن سیب خام نیز تأثیر آرام بخشی بر دستگاه اعصاب دارد. علاوه بر ویتامین‌های گروه B، منیزیم  و فسفر و برخی عناصر دیگر موجود در سیب اثر آرام بخشی بر اعصاب دارد. هم‌چنین شیرینی سیب و جویدن آن باعث انبساط عضلات منقبض صورت می‌شود.

ادامه دارد...

نویسنده و پژوهشگر: وحید عرفانی- کارشناس بهداشت

خواص معجزه آسای سیب (2)

میزان قند خون را تنظیم می‌کند

میزان قند خون در افراد مبتلا به دیابت  نقش مهمی دارد. مقدار قند خون بیماران دیابتی بیش از اندازه‌ی مجاز است، زیرا بدن آن‌ها انسولین کافی برای متعادل نگه داشتن قند خون را ندارد. در چنین بیمارانی علاوه بر تزریق انسولین و دارو درمانی، پیروی از برنامه‌ی غذایی کم‌چرب و کم قند نیز توصیه می‌شود.

سیب، مناسب‌ترین میوه برای بیماران دیابتی محسوب می‌شود؛ چرا که تناسب متعادلی بین فروکتوز، گالاکتوز و ساکاروز دارد که البته بیماران دیابتی تا حد امکان باید از مصرف دو نوع قند اخیر اجتناب نمایند. میزان بالای فیبر غذایی (الیاف گیاهی) موجود در یک دانه‌ی سیب، موجب می‌شود تا سطح قندخون یا همان گلوکز خون ثابت بماند.

به هضم غذا کمک می‌کند

اگر سیب خام با پوست خورده شود، اندکی ملین و محرک دستگاه خواهد بود. فیبر یا الیاف ‌گیاهی موجود در سیب موجب می‌شود مواد غذایی به آسانی در طول دستگاه گوارش حرکت کنند. بنابراین افرادی که به طور منظم سیب مصرف می‌کنند، به تنظیم کارکرد دستگاه گوارش کمک بسیاری می‌نمایند. سیب به دلیل مزه‌ی خوب و هضم آسان، معمولاً پس از غذا مصرف می‌شود.

حضرت علی‌(ع) فرموده‌اند: «سیب بخورید؛ زیرا سیب معده را دباغی می‌کند». سیب ترشحات معده را مساعد و متعادل می‌سازد.

کلسترول بالای خون را کاهش می‌دهد

سیب، از معدود مواد غذایی است که کاملاً بدون کلسترول  می‌باشد و به کاهش میزان کلسترول خون (چربی خون) کمک می‌کند. تقریباً یک چهارم سیب از ماده‌ای به نام پکتین که فیبر محلولی می‌باشد تشکیل شده است. پکتن موجود در میوه‌ی سیب باعث کاهش میزان کلسترول بد (LDL) خون از طریق کاهش جذب چربی می‌شود. هم زمان، پکتین میزان کلسترول خوب(HDL)  شما را که برای مصارفی مانند تولید هورمون‌ها مورد نیاز هستند، افزایش می‌‌دهد. افزایش میزان HDL منجر به کاهش خطر بروز بیماری‌های قلبی می‌شود.

نتیجه‌ی بررسی‌هایی که در مورد انسان تاکنون انجام شده است نشان می‌دهد کهمصرف روزانه 300 تا 400 گرم سیب، کلسترول خون را به میزان 10 تا 20درصد پایین می‌آورد و می‌توان در رژیم‌های لاغری از آن استفاده نمود.

افرادی که می‌خواهند یا مجبورند لاغر شوند، می‌توانند با استفاده از سیب به هدف خود برسند. مصرف سیب به دلیل رایحه‌ی خوش آن لذت بخش است. سلولز و پکتین موجود در این میوه، قدرت سیر‌کنندگی زیادی دارد.

پکتین در معده با جذب آب متورم می‌شود و در نتیجه فرد احساس سیری می‌کند. به‌طور کلی مصرف سیب به عنوان قسمتی از رژیم لاغری بسیار سودمند است. خوردن سیب به طور ناشتا، رژیم غذایی مناسبی برای لاغری محسوب می‌شود.

به سلامتی قلب کمک می‌کند

سیب مقوی قلب است. از سیب همواره به عنوان داروی ضد سکته‌ی قلبی  یاد شده است. مصرف تقریباً 2 عدد سیب میزان کلسترول خون (چربی خون) را کاهش می‌دهد و از بروز سکته‌ی قلبی پیشگیری می‌کند. ویتامین‌های A  ، C و E ، پلی فنول و مواد گیاهی ثانویه ی موجود در سیب، از قلب و عروق محافظت می‌کند.

از بروز عفونت پیشگیری می‌کند

سیب به وسیله‌ی مواد معدنی موجود در آن، برای سینه و مجاری تنفسی بسیار سودمند است.

بررسی‌ها نشان‌گر این است که کسانی که بیشتر سیب مصرف می‌کنند کمتر دچار سرماخوردگی  یا عفونت‌های قسمت فوقانی دستگاه تنفسی شده و معمولاً کمتر بیمار می‌شوند. برخی بر این باورند که آب سیب ویروس‌های عفونت‌زا را از بین می برد.شیره‌ی سیب اثر مفیدی در رفع سرماخوردگی، گرفتگی صدا، سرفه‌، بیماری‌های سینه و حالات عصبی دارد.

سرشار از ویتامین است

سیب سرشار از ویتامین‌های E، B12 ، B2 ، B1 ، A و K،  اسید پانتوتونیک، نیاسین، بیوتین، اسید فولیک  و کولین است. مقادیر این ویتامین‌ها در انواع گوناگون سیب متفاوت است. پوست سیب حاوی کاروتن می‌باشد. تقریباً نیمی از ویتامین C  در پوست سیب وجود دارد و سیب‌های کوچک در مقایسه مقدار بیشتری پوست دارند. انواع سیب منابع بسیار خوبی برای تأمین ویتامین C محسوب می‌شود. سیب دارای مقدار بسیار ناچیزی ویتامین K است.

برای خوش طعم کردن غذا می‌توان از آن استفاده کرد

از سیب می‌توان در تهیه‌ی انواع غذاها (به منظور شیرین کردن آن‌ها) و نیز در تهیه‌ی انواع سالاد و شیرینی‌جات استفاده نمود.

هم‌چنین می‌توان به عنوان افزودنی برای انواع و اقسام غذاها از آن استفاده کرد.

نویسنده و پژوهشگر: وحید عرفانی- کارشناس بهداشت

سیب را با پوست بخورید

مطالعات پژوهشگران نشان مىدهد خوردن روزانه یک عدد سیب  با پوست، به پیشگیرى از بروز سرطان  روده بزرگ و قولون كمك مىكند.

محققان راز این تاثیر را در تركیبات شیمیایى موسوم به "پروسیانیدین " PROCYANIDIN)) مىدانند كه به وفوردر پوست سیب یافت مىشود. به گزارش پایگاه اینترنتى بى. بى. سى نیوز، تحقیقات نشان داده است این تركیبات تعداد سلول هاى پیش سرطانى را در حیوانات آزمایشگاهى به میزان قابل توجهى كاهش مىدهد.

نتایج این تحقیق كه در اجلاس انجمن تحقیقات سرطان آمریكا ارائه شد، مىتواند به ابداع روش هاى نوینى در درمان سرطان ها کمک کند.

این تحقیق نشان مىدهد، این تركیبات شیمیایى جزو دسته " پلى فنول ها " است كه با تغییر مسیرهاى پیام رسانى عمل مىكنند. این مسیرها فرایندى را كه طى آن سلول ها در پایان عمر خود از بین می روند، كنترل مىنمایند.

در سلول هاى سرطانى  این فرایند دچار اشكال شده و منجر به تقسیم سلولى غیرقابل كنترل و تشكیل تومور مىشود.

دكتر فرانسیس رائول سرپرست این تحقیق مىگوید این مطالعه شناختى از عملكرد خواص بازدارنده پلى فنول ها فراهم مىكند و شواهدى در مورد قابلیت این مواد در پیشگیرى از ابتلا به سرطان قولون ارائه مىنماید.

انواع مختلف پلى فنول ها در پوست سیب به میزان زیاد وجود دارد. پلی فنول ها مواد آنتى اكسیدانی  هستند که مانع از بروز آسیب به بافت هاى بدن مىشوند.

دانشمندان فرانسوى پلى فنول هاى یافت شده در سیب را به دو گروه كلى تقسیم كردند و سلول هاى سرطانى را در معرض این مواد قرار دادند. اولین دسته از این مواد " پلى فنول هاى مونومر" است كه حاوى فلاوونوئیدها است با غلظت ?? تا??? میكروگرم در میلى متر تاثیر قابل توجهى نداشتند. اما دومین دسته از پلى فنول ها كه " پروسیانیدین " نامیده مىشوند با ارسال علائمى باعث از بین رفتن سلول هاى سرطانى مىشوند و به این ترتیب از رشد و گسترش سرطان  جلوگیرى مىكنند.

محققان در مرحله بعد به موش ها ماده سرطان زا تزریق كردند و سپس به مدت شش هفته مایعى حاوى "پروسیانیدین " به آنها خوراندند. نتیجه این آزمایش نشان داد ضایعات پیش سرطانى در روده این موش ها نصف موش هایى بود كه تغذیه معمولى داشتند.

دكتر رائول گفت نتایج این مطالعه بدون نیاز به انجام تحقیقات تكمیلى نشان مىدهد خوردن سیب بطور كامل و با پوست آن فواید ضدسرطانى دربردارد.

منبع : WWW.PERSIAN.DIET

سیب ، معجزه طبیعت

در طب چینی اعتقاد براین است که سیب حرارت را می زداید و اثر خنک کننده در ریه ها دارد. " اسید مالیک " و" تار تاریک " در سیب سبب مهار رشد باکتری های بیماری زا در لوله گوارش می شود.

در هندوستان ،خوردن میوه سیب برای جلوگیری از یبوست ،متداول می باشد. سیب مانع تشکیل اسید اوریک در بدن می شود و خوردن آن برای نقرس، روماتیسم وتصلب شریان ها مفید است. ویتامین های سیب ، بیشتر در پوست آن قرار دارد،بنابراین اگر سیب با پوست خورده شود (البته برای اشخاصی که ازلحاظ وضع معده، اجازه خوردن پوست سیب خام را داشته باشند) مفیدتر است. در مناطق خاور دور در جوشانده های برگ سیب از پوست میوه سیب به صورت خشک شده یا تازه نیز می ریزند تا آن را مطبوع سازد.

مصرف سیب رسیده  آبدار تازه برای ورم حاد روده اطفال، اسهال خونی و تب های حصبه ای مفید است.

پوست سیب خشک شده به صورت جوشانده برای رفع ورم مفاصل، روماتیسم و ناراحتی های کلیه که منجر به کاهش ادرار می شود بسیار مفید است ،زیرا مدر بوده و دفع اسید اوریک را تسهیل نموده و فعالیت دستگاه گوارش را تنظیم می کند .

برای تهیه جوشانده پوست خشک میوه سیب ،10گرم پوست برای 100گرم آب که در15دقیقه جوشیده شود، مصرف می شود.

خوردن سیب پس از صرف غذا، برای تقویت لثه ها مفید است.

- مصارف ویژه:

- بیماری قلبی:

تعداد زیادی از مطالعات نشان داده است که غذاهای حاوی مقادیر زیاد(کوئرستین) از قبیل سیب ، سبب بهبود فالعیت آنتی اکسیدانی خون و کاهش میزان تخریب کلسترولLDL به علت اکسیداسیون می گردند. این تحقیقات همچنین ثابت نموده اند که افراد دارای مصرف بالای کوئرستین، کمتر در خطر ابتلا به بیماری قلبی و سکته مغزی قرار دارند.این مشاهدات به اثرات ضد تصلب شرایین وضد لختگی خون در کوئرستین سیب تصریح نموده است.

- بالا بودن کسترول خون:

سیب حاوی مقادیر خوبی از نوعی فیبر به نام (پکتین) است پکتین از دسته فیبرهای محلول است. یعنی زمانی که مرطوب می شود، چسبنده و غلیظ میگردد. مطالعات کنترل شده مختلف نشان داده است که افزودن پکتین به رژیم غذایی منجر به کاهش متوسطی در سطح کلسترول خون می شود. علت این امر ممکن است اتصال یافتن پکتین سیب به اسیدهای صفراوی باشد که به کاهش کلسترول خون کمک می کند.البته باید توجه شود که تنها پکتین نمایانگر قدرت کاهش کلسترول سیب نیست وسیب صرف نظر از داشتن پکتین،با سایر موادی که دارد،خود یک کاهنده نیرومند کلسترول است وحتی نیروی کلسترول زدایی آن ، از تمام پکتینی که از یک سیب خارج می شود بیشتر است.

- سرطان:

مطالعات تجربی بر روی نمونه های سلول تومور انسانی چنین پیشنهاد می کند که مقادیر نسبتا"زیاد کوئرستین می تواند برخی از سرطان ها رامتوقف نماید. مطالعات جمعیتی در دنیا،با این وجود ، تاکنون تأثیر حفاظتی رژیم های غنی از این ماده را برابر سرطان ها نشان نداده است .در عین حال ،برخی تحقیقات چنین نشان می دهد که کوئرستین به طور خاصی می تواند برای افراد سیگاری مفید باشد مواد سرطان زای تنباکو سبب تخریب دیواره مثانه می شوند و بدین ترتیب موجب رشد سلول های سرطانی می گردند. چنین کشف شده است که افراد سیگاری که مصرف کننده مقدار زیادی فلاونوئیدها از جمله کوئرستین موجود در سیب هستند ،از تخریب دیواره مثانه ناشی از تنباکو حفاظت می شوند .

- دیابت

پکتین موجود درسیب می تواند کمک به حفظ سطح قند خون به طور ثابت نماید. قندهای طبیعی موجود در سیب به آهستگی هضم و جذب می شوند، بخشی از این امر می تواند ناشی از تأثیر پکتین باشد که در دستگاه گوارش تشکیل ژل می دهد.افزایش آهسته در سطوح قند خون پس از مصرف سیب ،به این معناست که سیب "شاخص گلیسمیک" پایینی دارد. بنابراین برای افراد مبتلا به بیماری دیابت ، سیب به طور خاص مفید است.لازم به توضیح است که شاخص گلیسمیک اندازه ای است که تعیین می کند،پس از خوردن غذا قند خون با چه سرعتی بالا می رود.این امر نشان می دهد که به رغم وجود قند طبیعی در سیب،خوردن سیب در افزایش سریع قند خون اثر نمی گذارد.

- فشار خون بالا:

سیب در کاهش فشار خون نیز موثر است .یکی از مطالعات علمی جالب که در این زمینه به عمل آمده نشان می دهد که حتی بوییدن آن نیز فشار خون را کاهش می دهد.

- سرماخوردگی:

بررسی های علمی نشان داده است که ویروس ها نمی توانند در عصاره سیب مدت زیادی زنده بمانند. برای مقایسه قدرت ویروس کشی سیب با عصاره 18نوع میوه دیگر در آزمایشی معلوم شد که عصاره سیب،انگور و چای دارای قوی ترین امکان نابودی ویروس ها هستند. پژوهشگران متوجه شده اند اشخاصی که بیشتر از دیگران سیب می خورند ،کمتر به سرماخوردگی و ناراحتی های قسمت فوقانی دستگاه تنفسی شامل عفونت های مربوط به بینی،حنجره و نای مبتلا می شوند.

-چاقی:

خوردن سیب با پوست ،سطح قند خون را به آهستگی و برای مدتی بالا نگه می دارد ، لذا پس از خوردن سیب کامل ، شخص احساس سیری بیشتری می کند ، بنابراین برای کاهش وزن بهتر است خود سیب به طور کامل و طبیعی خورده شود .

خرما میوه ای كامل و مقوی

خرما میوه ای است بهشتی و بسیار مقوی ، كه مواد معدنی بسیاری چون آهن ، پتاسیم ، روی ، منگنز و ویتامینهایA،B وE را داراست . تحقیقات درباره ی خرما  نشان داده كه این میوه بهشتی می تواند از بسیاری از سرطان ها مانند سرطان كولون ، معده و غیره پیشگیری كند . یكی از خواص خرما ملین بودن آن است به شرطی كه 6 تا 7 عدد خرما را در 2 لیوان آب جوش خیس كرده و صبح و شب آن را به صورت گرم بنوشید و یا مقداری خرما میل كنید و بلا فاصله یك یا دو لیوان آب گرم روی آن بنوشید . خاصیت دیگر خرما ، خنثی كردن اسید اضافی معده است و از آنجا كه زیادی اسید معده باعث ترش كردن و دل درد می شود ، بنابراین هر وقت دل درد گرفتید می توانید از فرمول چینی ها درطب سنتی چینی استفاده كنید ، بدین طریق كه 2 تا 3 عدد خرمای تازه و له شده را در آب جوش بیاندازید و بعد آن را هم زده و بنوشید . خرما را بعنوان میوه نیز می توانید مصرف كنید .

خرما برای افراد سالمند و بچه ها بسیار مفید است. سعی كنید به جای قند و شكراز خرما برای نوشیدن چای استفاده كنید و یا در طباخی از آن استفاده بیشتری ببرید . ورزش كاران به علت فعالیت زیاد به طور حتم باید ازعصرانه ای مقوی كه با خرما تهیه شده باشد، استفاده كنند .

برای مثال خرما و شیر را به همراه نصف فنجان آب آناناس تازه، یك قاشق پودر نارگیل ، و یك قاشق آناناس خرد شده ، در مخلوط كن ریخته و معجون فراهم آمده را میل فرمایید .

صد گرم خرمای تازه دارای 163 كیلو كالری انرژی ، 9/0 گرم پروتئین ، 3/0 گرم چربی ، 38 گرم گلوسید ،30 میلی گرم فسفر، 3/1 میلی گرم آهن ، 51 میلی گرم كلسیم، 10 میلی گرم ویتامینC می باشد . صد گرم خشك آن دارای 300 كالری انرژی ، 2 گرم پروتئین ، 6/0 گرم چربی ، 73 گرم گلوسید ، 60 میلی گرم گوگرد ، 50 میلی گرم فسفر ، 650 میلی گرم پتاسیم ، 65 میلی گرم منیزیم ، 70 میلی گرم كلسیم ، 2 میلی گرم آهن ، 2/2 میلی گرم نیاسین می باشد. سدیم و ویتامینA آن قابل توجه نیست .

خرما؛ میوه ای مغذی و پر انرژی

خرما میوه بسیاری مغذی و كامل می باشد كه می توانید به همراه چای یا آب جوش در افطار آن را میل كنید. این میوه دارای قند زیادی است. حدود70 درصد آن را كربوهیدرات تشكیل می دهد كه 60 تا 65 درصد آن قندهای گلوكز و فروكتوز و 5/2 درصد فیبر غذایی است. به همین دلیل برای افرادی كه نمی توانند ساكاروز را تحمل كنند، مناسب است. گلوكز و فروكتوز از ساكاروز مشتق می شوند. این قندها به راحتی و فوراً توسط بدن جذب شده، بدون نیاز به هضم در بدن تولید انرژی كرده و یا ذخیره می شوند.

همچنین منبع مناسبی از املاح زیر است:

آهن- پتاسیم- منیزیم ( برای عمل ماهیچه های ارادی لازم است )- گوگرد- مس- كلسیم و فسفر ( برای ساخت عضله و بافت های عصبی لازم است ).

ویتامین های موجود در آن شامل: ویتامین های

برای كسب اطلاعات لازم در مورد هر یك از این ویتامین ها روی آنها كلیك كنید.

8/13 درصد آن را آب و 3درصد آن را پروتئین تشكیل می دهد.

بلافاصله بعد از خوردن یك كیلوگرم خرما، 3470 كالری انرژی در بدن تولید می شود. به همین دلیل مصرف خرما در افطار مناسب است، زیرا گرسنگی شما را فرو می نشاند..

این مقدار انرژی در مقایسه با سایر میوه ها بسیار بالاست. مقدار انرژی تولید شده در یك كیلو گرم از مواد غذایی زیر به شرح زیر است :

زرد آلو : 520 كالری

پرتقال : 480 كالری

برنج پخته : 1800 كالری

نان گندم : 2295 كالری

موز : 970 كالری

گوشت بدون چربی : 2245 كالری

ولی همانطور كه گفته شد یك كیلو خرما بیش از 3000 كالری انرژی تولید می كند.

15 تا 30 در صد آن را آب تشكیل می دهد . میوه خرما  2 درصد پروتئین و كمتر از 2 درصد چربی و املاح دارد. پروتئین و آب موجود در آن بسته به نوع خرما و مرحله رسیدن آن فرق می كند. سدیم كمی نیز دارد.

همچنین می توان گفت خرما به تنهایی یك منبع و معدن غنی است زیرا حاوی املاح معدنی فراوانی است.مقدار فسفر موجود در خرما به اندازه مجموع فسفر موجود در زردآلو، گلابی و انگور است.

حجم بالای منیزیوم موجود در خرما باعث كاهش انواع سرطان می شود.

به دلیل سدیم كم آن ( 1میلی گرم در 100گرم خرما )، برای افراد دچار فشار خون بالا كه بایستی رژیم كم سدیم داشته باشند، مفید است. آهن موجود در آن ( 3میلی گرم در 100 گرم خرما ) یك سومRDA یا نیاز روزانه به آهن را برای مردان تامین می كند.

فیبر موجود در آن برای بهبود عملكرد سیستم گوارش و هضم و دفع مواد غذایی مفید است. مطالعات فراوان نشان می دهد برای بیشتر افراد رژیم پرفیبر بسیار بهتر و سالم تر از رژیم غذایی كم فیبر است.

مطلب كاملی نیز قبلاً در مورد ارزش غذایی خرما تهیه كرده بودیم كه در سایت به نمایش درآمد. برای مشاهده این مطلب اینجا را

* منبع :

خرما، دارویی شیرین!

خرما میوه ای بسیار قدیمی است. این میوه ی پُر خاصیت برای مردم کشورهای اروپایی و آمریکایی تا حدی ناآشناست و آن را فقط در کیک و شیرینی مصرف می کنند، ولی در خاورمیانه و به خصوص در کشورهای عربی به عنوان یک غذای اصلی به کار می رود.

خرما را به طور معمول در دسته میوه ها قرار می دهند، چرا که در میان تمامی آن ها، از نظر میزان انرژی بی نظیرترین است. از خرما به عنوان یک میوه انرژی زا نام برده می شود، به طوری که 100گرم آن، حاوی 160 کالری انرژی می باشد. در حالی که هیچ کدام از میوه ها در این حجم، این میزان انرژی را تولید نمی کنند، علاوه بر این که ممکن است از خرما هم گران تر باشند.

از طرفی خرما منبع خوبی از آهن می باشد، در 100 گرم خرمای تازه حدود 1/3 میلی گرم آهن وجود دارد که با میزان آهن موجود در مرغ و ماهی قابل مقایسه است. البته در بین میوه ها: انگور، توت، خربزه، زالزالک و همچنین نارگیل هم از نظر داشتن آهن، غنی و خوب می باشند.

خرما همچنین مانند سایر میوه ها، فیبر نسبتا بالایی دارد که در رفع یبوست می تواند مفید واقع شود و از نظر انواع ویتامین ها مشابه سایر میوه ها می باشد و فرق چندانی ندارد. در واقع مزیت عمده خرما همین خاصیت انرژی زایی آن می باشد؛ یعنی در یک حجم کم، شما می توانید انرژی زیادی به دست آورید: مثلاً انرژی موجود در 100 گرم خرما معادل انرژی موجود در 1000 گرم خیار، یا 500 گرم هلو یا سیب یا گلابی، یا 200 گرم انگور می باشد.

از نظر اقتصادی نیز خرید خرما، مقرون به صرفه تر از بسیاری میوه های دیگر است که فقط اسم و رسمی به دست آورده اند و تشریفاتی می باشند؛ مثلا آناناس که با قیمت خیلی گران  فروخته می شود، هیچ مزیتی نسبت به سایر میوه ها ندارد و ترکیبات آن مثل سایر میوه های معمول در بازار است. البته ما باید از غذاها و میوه های متنوعی استفاده کنیم و اصولاً فقط مصرف یک نوع میوه یا غذا، باعث عدم تعادل روانی در انسان می شود.

این نکته هم حائز اهمیت است که میوه های شیرین و با کالری بالا مانند خرما، برای افرد چاق یا کسانی که بیماری دیابت دارند، باید با احتیاط مصرف شوند.

فواید خرما:

پژوهش های جدید، فواید قرار دادن خرما در برنامه غذایی روزانه را تایید می کنند. اصولا مصرف یک رژیم غذایی مناسب که شامل انواع میوه و سبزی باشد، به عنوان راهی برای کاهش خطر ابتلا به بیماری هایی نظیر سرطان شناخته شده است. مصرف خرما، روش شناخته شده ای برای درمان سرطان و سایر بیماری های عفونی است.

خرما می تواند با مهار رادیکال های آزاد، از تخریب مولکولی ناشی از این رادیکال ها جلوگیری کند. به نظر می رسد علت ابتلای بسیار کم ساکنان شبه جزیره عربستان در زمان های قبل به بیماری هایی نظیر: تصلب شرایین، مرض قند و سرطان که تصور می شود ناشی از رادیکال های آزاد هستند، مصرف فراوان خرما باشد.

ترکییبات موجود در خرما، قادر به نابودی کامل رادیکال های سوپراکسیدانت است. این رادیکال ها که اصلی ترین رادیکال های آزاد در بیشتر سیستم های زیستی هستند، می توانند در بدن به گونه های فعالی، نظیر رادیکال هیدروکسیل، پروکسیل و الکوکسیل تبدیل شوند. شیره خرما حتی رادیکال های هیدروکسیل را نیز نابود می کند.

مصرف خرما یک درمان مناسب برای رفع عارضه "خستگی مزمن" و "کم خونی" به شمار می آید. انواع متنوع خرمای خشک شده غنی از آهن می باشد. به علاوه، تمام انواع آن دارای حجم زیادی فیبر بوده و یک منبع غذایی از نظر پتاسیم به حساب می آیند.

خوردن 10 عدد خرمای بدون هسته به وزن 80 گرم، 10 درصد از نیاز بدن به ویتامین نیاسین(B3) و 5 درصد از نیاز روزانه بدن به ویتامین های B1 و B2  را تامین می کند. نیاسین برطرف کننده مشکلات گوارشی، روانی و پوستی است. ویتامین های B1 و B2 نیز در حفظ سلامت اعصاب و دستگاه گوارش نقش دارند.

مصرف خرما در حفظ سلامت دستگاه عصبی، جلوگیری از شب کوری و تنش های عصبی موثر است.

مطالعات جدید پزشکی نشان می دهد، خرما همچنین در ایجاد اشتها، سلامت دهان و لب ها نقش دارد و به عنوان تمیز کننده کبد و کلیه ها به شمار می رود.

خرما علاوه بر داشتن خاصیت ضد سرفه و ضد التهاب مجاری تنفسی، خلط آور نیز می باشد.

محققان توصیه می کنند: زنان بعد از زایمان خرما بخورند.

خرما همچنین دستگاه گوارش را تقویت می کند.

جوشانده هسته خرما برای دفع سنگ کلیه و بیماری های مثانه مفید است. خرما دارای چند ترکیب دارویی است که یکی از آن ها شبیه کورتن است که برای درمان کلیه، التهاب و امراض عفونی موثر است.

مالیدن کوبیده گل خرما به دندان، باعث تقویت لثه می شود و از "پیوره" و "چرک خون" جلوگیری می کند و برای تقویت معده مفید است و عرق آن که مانند گلاب گرفته می شود، پیچش معده را تسکین می دهد.

برای خواب راحت تر و آرامش بیشتر، شام را حدود ساعت 7 بعد از ظهر خورده و قبل از خواب دو عدد خرما و یک لیوان شیر ولرم میل کنید.

با خرما افطار کنید

نبی گرامی اسلام(ص)، خرما و کشمش را برای افطار انتخاب می کردند.

میوه ها را باید تازه خورد، خرما در فصل خود تازه است و در غیر فصلش نیز کهنگی بر آن اثری نمی گذارد. کشمش هر چه کهنه تر شود اسیدالکل های موجود در آن به شیرینی تبدیل می شود و برای افطار بهتر است. بنابراین افطار با این دو (برای همیشه) یک نوع تازه خوری محسوب می شود.

خرما و کشمش، قند خون را به سرعت تامین می کنند. بدن مواد قندی را زودتر از پروتئین می سوزاند، بنابراین روزه دار از انرژی حاصل از قند خرما و کشمش، نسبت به سایر مواد غذایی وارد شده به بدن، زودتر بهره مند می شود.

دکتر نگار بهروز

صبر زرد(آلوئه ورا)

صبر زرد(شاخ بزي) گياهي است علفي و چند ساله با برگ‌هاي ضخيم، گوشتي و دراز. حاشيه‌ برگ‌هاي آن کمي پيچ و خم‌دار و داراي تيغ است. گل‌هاي آن‌ به‌صورت خوشه‌اي زيبا در انتهاي محور ساقه گل‌دار و به رنگ سبز مايل به زرد قرار دارند.

قسمت مورد استفاده صبر زرد، شيرابه به دست آمده از برگ‌هاي گياه است که امکان دارد به صورت تازه غليظ(خميري) و يا خشک شده با رنگ‌هاي متفاوت زرد، زرد مايل به سبز، قهوه‌اي و يا قرمز مايل به سياه باشد.

در سال‌هاي اخير کشت صبر زرد، گونه ي Vera در ايران معمول گشته است. گرچه اين گياه با نقاط گرم و مرطوب سازگاري خوبي دارد، ولي در نقاط مختلف ايران کشت مي‌شود.

تاريخچه

نقاشي‌هايي از صبر زرد، بر روي کنده‌کاري‌هاي ديوارهاي معابد مصري ديده شده است. اين معابد در هزاره چهارم قبل از ميلاد بنا شده است. صبر زرد را که "گياه جاودانگي" نام گرفته بود، به هنگام خاک سپاري، براي فراعنه هديه مي‌آوردند.

کتاب "The Egyptian Book of Remedies" (‌‌1500 سال قبل از ميلاد مسيح) از کاربرد صبر زرد در درمان عفونت‌ها، معالجه پوست و تهيه داروهاي ملين سخن گفته است. "ديسکوريد"(فيزيک‌دان يوناني)، در سال 74 پس از ميلاد، صبر زرد را جهت التيام زخم، جلوگيري از ريزش مو ، درمان زخم‌هاي دستگاه تناسلي، و معالجه همورئيد، مفيد دانست.

بازرگانان عرب، در قرن ششم بعد از ميلاد، اين گياه را به آسيا آوردند، و اسپانيايي‌ها آن را در قرن شانزدهم، از منطقه مديترانه به برّ جديد (World New) بردند. در عصر جديد (1930) مصرف کلينيکي صبر زرد به منظور درمان التهاب پوست ناشي از اشعه ايکس آغاز شد.

ترکيبات مهم

گياه، حاوي مشتقات هيدروکسي آنتراسن از جمله آلوئين‌هاي A2وB  به ميزان 40- 25درصد کل ترکيبات و مشتقات کرومون از جمله آلوئه رزين 2A، B وC است.

ترکيبات مهم ديگر آلوئه شامل قندها از جمله: گلوکز، مانوز و سلولز، آنزيم‌ها از جمله: اکسيداز، آميلاز و کاتالاز، همچنين ويتامين‌هايي نظير: B1، B2، B6، C، E و اسيد فوليک و مواد معدني مانند: کليسم، سديم، منيزيم، روي، مس و کروم مي‌باشند.

اثرات مهم

خاصيت اصلي صبر زرد، به عنوان يک مسهل قوي بوده و داراي خواص ديگري از جمله ضد ورم، ضد ميکروب، التيام زخم‌ها، ضد آفتاب و ضد سوختگي مي‌باشد.

ژل الوئه اثرات خوب و مفيدي بر روي سوختگي‌هاي معمولي، سوختگي‌هاي حاصل از اشعه، زخم‌ها و صدمات ديگر پوست دارد.

يکي از فرآورده‌هاي آلوئه، کرم‌هاي ‌هيدرو فيليک تهيه شده از 5/0 درصد ژل آلوئه مي‌باشد که در درمان پسوريازيس بسيار خوب است. همچنين ژل خوراکي آن براي زخم معده ، افراد مبتلا به ايدز و مبتلايان به آسم( مدت شش ماه) مصرف مي شود.

تحقيقات اخير، اثرات مثبت آن را در بيماران مبتلا به ديابت نشان داده است و آزمايش‌هاي انجام يافته بر روي موش‌ها اثرات مذکور را تاييد کرده است. اثرات ديگر آلوئه شامل اثرات ضد سرطان و اسپرم‌کش آن است.

در سال‌هاي اخير، ژل آلوئه به طور وسيع در محصولات آرايشي، بهداشتي و به خصوص در کشور آمريکا مصرف مي‌شود. اين ژل داراي خواص ضد ورم و ضد ميکروبي است و مرطوب کننده مناسبي نيز محسوب مي‌شود. صنايع غذايي آمريکا در محصولات خود از ژل آلوئه به عنوان ماده‌اي موثر در تناسب اندام و سلامتي بدن استفاده مي‌کنند.

طريقه و مقدار مصرف

محصولات مختلف آلوئه به شکل قرص و کپسول به همراه بعضي گياهان ديگر از جمله بلادون ،توسط کارخانه‌هاي داروسازي عرضه شده‌اند.

ميزان عادي مصرف 2/0 – 1/0 گرم آلوئه و يا 1/0- 5 0/0 گرم عصاره آلوئه براي چند شب متوالي مي‌باشد.

استفاده مستقيم از ژل گياه

براي استفاده مستقيم از ژل آلوئه، مي‌توان برگ‌هاي گياه را قطع کرد. در محل قطع شده، ژل بي‌رنگي نمايان مي شود که با فشردن برگ گوشتي گياه، ژل بيرون مي‌زند. مي‌توان از اين ژل به‌طور مستقيم جهت مرطوب کردن پوست، آفتاب سوختگي، زخم سوختگي‌هاي معمولي و نرم کردن اگزماي زير چشم استفاده کرد.

ژل به مرور زمان در معرض هوا تغيير رنگ داده و در نهايت به رنگ قرمز تيره(مايل به سياه) در مي‌آيد.

عوارض جانبي

مصرف بيش از حد ژل(مصرف روزانه يک گرم به مدت طولاني) ممکن است باعث عدم تعادل آب و الکتروليت‌‌هاي بدن، سقط جنين، زايمان زودرس، اسهال خوني و ضايعات کليه شود. همچنين مصرف مقادير بسيار زياد آن ممکن است منجر به مرگ شود.

موارد منع مصرف

نبايد از ژل در زمان تهوع، استفراغ ، دردهاي شکمي، خونريزي مقعد و ضعف شديد استفاده کرد.

در زمان بارداري به غير از دستور پزشک، مصرف آن ممنوع است.

احتياط

- براي مصرف بيش از دو هفته آن، بايد با پزشک مشورت کرد.

- در صورت تاثير نکردن تا 24 ساعت پس از مصرف، ممکن است مشکلات جدي وجود داشته باشد که بايد به پزشک مراجعه کرد.

- چون تأثير ترکيبات آلوئه در کودکان مشخص نيست، بنابراين در اين گونه موارد بايد با پزشک مشورت کرد.

- بهتر است از فرآورده‌هاي صنعتي آلوئه، براي سنين بالاي ده سال و حداکثر به مدت دو هفته استفاده شود. مقدار مصرف عصاره آلوئه در سنين مختلف 17/0- 4 0/0 گرم است که اين ميزان معادل 30- 10 ميلي‌گرم هيدروکسي آنتراکينون در روز است.

مهم‌ترين اثرات گزارش شده صبر زرد

ضد آلرژي ، ضد سرطان، ضد ميکروب، ضد قارچ، ضد ويروس، ضد آفتاب سوختگي، کاهش دهنده قند خون، مسهل، ضد کرم، ضد ورم، مرطوب کننده و نرم کننده، قاعده‌آور، ملين، مقوي معده و کبد.

نکات قابل توجه

- بيش از 300 گونه آلوئه وجود دارد که مهم‌ترين آنها از نظر استفاده دارويي، آرايشي و بهداشتي، الوئه ورا (Aloe Vera) مي‌باشد.

- منبع جغرافيايي دقيق آلوئه معلوم نيست، ولي به احتمال زياد مربوط به مصر يا خاورميانه مي‌باشد.

- محصولات مختلف آلوئه که به بازار ارائه شده‌اند شامل:

1- ژل آلوئه: محصول طبيعي(بدون تغيير غلظت ژل) از برگ‌هاست.

2- کنسانتره‌آلوئه: ژل آلوئه است که آب آن را خارج کرده‌اند.

3- عصاره آلوئه: حاوي دست کم 50درصد ژل آلوئه است.

4- لاتکس آلوئه: مايع تلخ زرد رنگي که از پوست لوله‌اي پرسيکل به دست مي‌آيد و حاوي آلوئين است.

- در نقاط مختلف جهان از گونه‌هاي ديگر صبر زرد مانند AB و AC استفاده‌هاي مشابهي با گونه Aloe Vera به عمل مي‌آيد. اين گياهان نيز با نام عمومي «Aloe» مشهور مي‌باشند.

نام‌هاي فارسي: صبر زرد- شاخ‌بزي

نام‌هاي علمي: Aloe capenis, Aloe barbadensis, Aloe Vera

نام عمومي: Cape aloe

نام عربي: ‌الصبر (Alsaber)

نام آلماني: Aloe

نام‌هاي مترادف: Aloe Vulgaris, Aloe perfoliata

خانواده: Liliaceae (خانواده کلشيک)

نام انگليسي: Aloe

نام فرانسوي: Aloes

*مطالب مرتبط:

اثرات گياه آلوئه بر زخم پوستي